Składniki (w 2 kapsułkach): liofilizowany ekstrakt (20:1) z chleba pszczelego (Apis Panis), (pochodzenia naturalnego) 1400 mg: PEA Hypromeloza (otoczka kapsułki) Przechowywać poza zasięgiem wzroku. i poza zasięgiem małych dzieci! Przechowywać w temperaturze pokojowej tj. 15-25°C w suchym i ciemnym miejscu! Opakowanie zawiera 30 kapsułek. Pierzga pszczela - Zastosowanie. Pierzga pszczela nie jest tak słodka jak miód. Ma specyficzny, kwaskowaty smak, który zawdzięcza fermentacji pyłku. Dzienna dawka spożycia tego produktu wynosi 2-3 łyżeczki. Najlepsze efekty zdrowotne można uzyskać stosując pierzgę 2 razy dziennie. Z tego względu pierzga pszczela poprawia kondycję i wydolność całego organizmu. Stosowanie jej zapewnia solidny zastrzyk energii, pomaga wspierać układ nerwowy, w tym pamięć i koncentrację, a także - za sprawą fermentacji mlekowej - aktywnie poprawić funkcjonowanie jelit. Fast Money. Pyłek pszczeli zjadam od zawsze, pierzgę od kilku miesięcy. W tym wpisie opowiem Ci o tych dwóch pszczelich produktach. Postaram się wyjaśnić czy pyłek i pierzgę warto włączyć do swojej diety, na co uważać oraz czego można się spodziewać po takiej pyłkowej kuracji. I czy to prawda, że pyłek i pierzga mogą naturalnie poprawić kondycję włosów, skóry i paznokci 😉 Skoro ten wpis jest o produktach pszczelich to znaczy, że napisałem go z fachową pomocą partnera bloga – czyli tradycyjną pasieką Miód od Kulmy, która na zachętę, ma dla moich Czytelników 10% rabat z hasłem PANTABLETKA na cały asortyment (info na końcu wpisu). Spis treściSkąd się bierze pyłek pszczeli, a skąd pierzga?Pyłek pszczeli – smak i pozyskaniePierzga pszczela – smak i pozyskaniePyłek i pierzga – jakie mają właściwości?W ich skład wchodzą [1]:Na co dobre są pyłek i pierzga?Czy pyłek i pierzga wzmocnią odporność?Alergia i uczulenie na pyłek i pierzgę?Naturalne odczulanie pyłkiem?Jak wykorzystać pyłek i pierzgę w diecie?Jak zwiększyć biodostępność pyłku?Ile go zjadać? Skąd się bierze pyłek pszczeli, a skąd pierzga? W największym możliwym skrócie – pszczoły zbieraczki latając od kwiatka do kwiatka zbierają pyłek, mieszają go z odrobiną miodu i śliny, i przyklejają w formie takich okrągłych grudek pyłkowych (obnóży) do trzeciej pary nóżek. Następnie pszczoły zbieraczki wracają sobie do ula, składają obnóża pyłkowe w komórkach plastrów i przekazują pałaczkę pszczołom ulowym. Pszczoły ulowe mieszają pyłkowe kulki ze swoją śliną i miodem i ubijają taką masę w komórkach plastra, gdzie – uwaga – ta mieszanka, w sprzyjających warunkach ula i przy udziale bakterii kwasu mlekowego, fermentuje. Czyli pszczoły w ten sposób konserwują sobie pyłek, tak jak ludzie ogórki i kapustę na zimę. I tak oto powstaje pierzga. Pierzga jest taką pszczelą kiszonką – ich podstawowym pokarmem. Pyłek pszczeli – smak i pozyskanie Pszczoły zbierają pyłek. Foto: kwiecień 2019 – Pasieka u Kulmy Pyłek ma słodko-gorzkawo-miodowy smak. Intrygujący, pachnący latem. Cudny. Do tego lekko chrupiącą strukturę, która po rozgryzieniu zostawia długi, pudrowy finisz. Pyłek pszczeli jest kulką z kwiatowego pyłku, zlepionego śliną pszczoły. Jest on specyficzny dla danego obszaru i pory roku. Pszczelarze pozyskują pyłek przy pomocy specjalnych łapaczy zamontowanych przed wlotem do ula (jak się zacznie pełny sezon to Andrzej Kulma ma podesłać zdjęcia). Pierzga pszczela – smak i pozyskanie Dla pierzgi pszczelej – pierwsze wrażenie na języku – to wyraźna kwaskowatość i żywiczy posmak. Grudka pierzgi tuż rozpuszczeniu zaczyna uwalniać słodycz pyłku i aromat kwiatów. Pierzga jest trudniejsza w smaku niż pyłek. Ma twardszą konsystencję. Ja lubię zanurzyć grudkę w odrobinie miodu, schować we wgłębieniu języka i powoli chłonąć jej esencję smaku. Moje gardło też lubi ten sposób. Pszczelarze pozyskują pierzgę prosto z ula. Bardzo ważny jest tutaj umiar – nigdy nie wolno wybrać całej pierzgi, ponieważ stanowi ona podstawowe pożywienie pszczół robotnic. Tym różni się odpowiedzialne pszczelarstwo od rabunkowego. Z racje tego, że w ulu jest ograniczona ilość pierzgi – jest to droższy produkt niż pyłek. Świeżo pozyskana pierzga. Foto: kwiecień 2019 – Pasieka u Kulmy Pyłek i pierzga – jakie mają właściwości? Z racji tego, że pierzga jest zakonserwowanym pyłkiem z dodatkiem miodu i produktów fermentacji (kwas mlekowy) to ich działanie i skład są bardzo podobne. Pierzga ma więcej niż pyłek węglowodanów, pszczelich enzymów i kwasu mlekowego. W ich skład wchodzą [1]: aminokwasy (w tym aminokwasy siarkowe potrzebne jako budulec włosów i paznokci) węglowodany tłuszcze (fitosterole, tłuszcze nasycone i nienasycone) minerały – magnez, sód, potas, wapń, witaminy – C, A, E, B1, B2, B3,B5, biotyna, kwas foliowy… pierwiastki śladowe – miedź, mangan, cynk, chrom, krzem, selen, jod. Na co dobre są pyłek i pierzga? Są wszechstronnymi multiwitaminami. Idealne dla osób, które szukają czegoś: naturalnego na włosy, paznokcie i zdrową skórę serio – mamy witaminy A+E, aminokwasy siarkowe do budowy włosa i paznokci, komplet witamin, mikroelementy – no jest wszystko, co potrzeba 🙂 na ogólne wzmocnienie do rekonwalescencji na trawienie i pobudzenie apetytu. Czy pyłek i pierzga wzmocnią odporność? Po lewej pierzga, a po prawej pyłek 🙂 Niestety, nie ma badań, które potwierdzałyby taką tezę, jednak sam potencjał uczulający pyłku każe sądzić, że nasz układ odpornościowy nie pozostaje mu obojętny. Ale dla mnie pyłek i pierzga to takie naturalne multiwitaminy i cenny dodatek do diety. Po prostu. Nie przypisuję im cudownej mocy, przecież nie ma cudownych składników (poza kamieniem filozoficznym). Cenię je za smak oraz zawartość wielu witamin i mikroelementów, dzięki czemu działają wzmacniająco na organizm. Alergia i uczulenie na pyłek i pierzgę? Każdy produkt pszczeli może wywołać reakcje uczuleniową. Jeśli więc dopiero wprowadzasz do diety te produkty, to lepiej zachować ostrożność. Przygodę z nimi rozpocznij od małych ilości i uważnie obserwój reakcję organizmu. Naturalne odczulanie pyłkiem? Z drugiej strony warto pamiętać, że profilaktyczne usuwanie z diety składników alergizujacych paradoksalnie zwiększa ryzyko wystąpienia alergii w przyszłości. Ma to istotne znaczenie szczególnie dla kobiet w ciąży i ich dzieci oraz mam karmiących piersią i osesków. Chociaż obserwując wzrost częstości pojawiania się alergii u osób w każdym wieku – profilaktyczne zjadanie pyłku może być korzystne dla każdego. Nie mam na to badań, ale docierają do mnie głosy, że dzięki regularnemu podawaniu niewielkich, ale rosnących ilości pyłku pszczelego (zaczynasz od kilku granulek z początkiem jesieni, po okresie pylenia i z tygodnia na tydzień, przez całą zimę dokładasz kolejne) różnym osobom udaje się wygrać z alergią na pyłki. Organizm się do tych pyłków przyzwyczaja i na wiosnę nie reaguje już uczuleniowo. Jak wykorzystać pyłek i pierzgę w diecie? Moja wersja śniadaniowego słoika. Wsad dowolny, pyłek pszczeli – obowiązkowo 🙂 Ja dosypuję pyłek do: wody i soków do picia do jogurtów do shake’ów do śniadaniowej kaszy jaglanej (czy dowolnej innej). Pierzgę można zjadać w identyczny sposób jak pyłek. Chociaż z racji twardej konsystencji – lepiej jest ją namoczyć przez kilka godzin i dopiero później wykorzystać jako dodatek do dania. Sprawdza się również w połączeniu „pierzga w miodzie”. Polega to na tym, że do słoika płynnego miodu dosypujesz dowolną ilość pierzgi i zostawiasz na kilkanaście dni do naciągnięcia. Jak zwiększyć biodostępność pyłku? Nie mam na to badań – ale wykorzystując logikę i wiedzę o budowie ściany komórkowej pyłku 😉 Więc logika każe sądzić, że po namoczeniu (1-12h) ściany komórkowe pyłku zaczną pęcznieć i łatwiej będzie nam je strawić. Podobnież pomóc powinno zmielenie. Chociaż w zasadzie to samo może stać się w naszym żołądku i przewodzie pokarmowym. Trudno wyrokować w tak niepewnych sprawach. Ja nie mówię nie, ale nie wiedzę powodu, żeby się ograniczać (a umówmy się, że proces kilkugodzinnego namaczania jest sporym utrudnieniem, bo zwykle chcesz pyłek „na już” ;)). Jak namaczać pyłek i pierzgę? 0,5-3 łyżeczek pyłku (lepiej mniej niż więcej) 3/4 szklanki zimnej, przegotowanej wody od 1-12h spokoju, ale można wstrząsnąć (nie mieszać ;)) Ile go zjadać? Pyłek i pierzga to produkty o ciekawym składzie, ale to po prostu produkty żywieniowe. Trudno mówić tutaj o jakimś z góry ustalonym dawkowaniu. Ja dosypuję pyłek, po prostu, „na oko” do posiłków, do których pasuje mi jako dodatek. Od czasu do czasu zostawiam na noc w szklance wody, rano wyciskam tylko odrobinę cytryny. Z tradycji pszczelarskiej utarło się, że dziennie można zjadać od 1-3 łyżeczek pyłku: u dzieci powyżej 3 lat (to taka bezpieczne granica – ale zawsze zacznij od małych ilości i sprawdź pod katem alergii) – zaczynamy od kilku granulek dla starszych od 0,5 do 1 łyżeczeki dziennie jak z każdym składnikiem – zachęcam do umiaru w stosowaniu i robienia przerw – podstawą zdrowej diety jest różnorodność Jak zjadać pierzgę? Znów mogę się zasugerować tylko przekazami tradycyjnymi. Pierzga jest uznawana za produkt o silniejszym działaniu: podawana jest w mniejszych ilościach – z reguły 1/3 dawki pyłku, aby uzyskać ten sam efekt czyli: standardowo dorośli mogą zjadać 1 łyżeczkę pierzgi dziennie a u dzieci – to już zależy – zaczynamy ostrożnie od niewielkich ilości, uważając na te uczulenia i dbając o przerwy *** Uff 🙂 to pyłki za nami. Daj mi znać, do czego Ty wykorzystujesz pyłek i pierzgę 🙂 Serdeczności! Pan Tabletka Marcin Jeśli chcesz kupić pyłek i pierzgę jak na zdjęciach powyżej – to zapraszam do mojej sprawdzonej pasieki – tutaj masz link +10% rabat na cały ich asortyment. Pasieka „Miód od Kulmy” 10% rabatu z hasłem PANTABLETKA 🙂 na zdrowie! * Źródła: [1] Emilia Bartosiuk, Maria H. Borawska. Skład chemiczny i właściwości antybakteryjne oraz przeciwnowotworowe pierzgi. „Pszczelarz”. 5, 2014, 2017. Na zdjęciu „pyłkowe obnóża”. Foto: kwiecień 2019 – Pasieka u Kulmy O autorzeMarcin Korczykmgr farm. Marcin Korczyk - farmaceuta praktyk, twórca internetowy, key opinion leader, autor książki "Odporność. Czy Twoje dziecko może nie chorować?" Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego na wydziale farmaceutycznym. Po studiach pracował w aptece całodobowej w Nowym Sączu - i w trakcie pracy rozpoczął tworzenie bloga - zapisując odpowiedzi na najczęściej zadawane przez pacjentów pytania. Od czasu złożenia bloga w 2015 roku - do dziś - blog stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych i opiniotwórczych portali z wiedzą o racjonalnym stosowaniu leków i suplementacji. Podobne Te artykuły również mogą cię zainteresować „Prasa do zbierania ziół, roślin i kwiatów” – na rodzinne wycieczki Artykuły 31 lipca 2022 „Komar killer” – czyli naturalne sposoby na komary, meszki i inne… Artykuły 24 lipca 2022 Pan Tabletka i Eprus czyli „Lek recepturowy jest najlepszą wizytówką apteki”. Artykuły 22 lipca 2022 Alantan sensitive krem – analiza i opinia Pana Tabletki Bez kategorii 14 lipca 2022 Zdrowe zakupy Tak naprawdę pierzga jest jednym z najbardziej wartościowych produktów naturalnych. To ze względu na jej unikalny i bogaty skład. - Zawiera ponad 250 najbardziej wartościowych biologicznie komponentów aktywnych (w tym aż 28 aminokwasów) oraz wszystkie istniejące witaminy (A, B, C, D, E, PP, D, K, H). Jest też bogata w białko (którego zawiera ponad 20%), węglowodany (od 25 do 35%), a także kwasy omega- 3 i omega-6, kwas mlekowy, mikro- i makroelementy oraz szereg innych, nie mniej dobroczynnych, istotnych dla organizmu składników - wylicza dr hab. Peteris Trapencieris z Łotewskiego Instytutu Syntezy Organicznej. Najsilniejsza w działaniu jest skoncentrowana forma tej substancji - suplement diety Bee Pearl. Wyprodukowany jest w proporcji 20:1. Oznacza to, że z 20 kg czystej pierzgi powstaje 1 kg koncentratu o znacznie silniejszych właściwościach. Bogaty skład oraz przyswajalność na poziomie ponad 80% czynią z suplementu Bee Pearl doskonałe narzędzie do budowania odporności. Badania laboratoryjne potwierdzają jego silne właściwości odżywcze, antybakteryjne i odtruwające. W dużej mierze przyczynia się on do wzmocnienia odporności, jest skuteczny w leczeniu stanów zapalnych jelit, anemii, chorobie nadciśnieniowej, cukrzycy, w stanach wyczerpania, zmęczenia oraz chorobach układu nerwowego. Bardzo dobre efekty wzmocnienia, odżywienia i regeneracji organizmu można osiągnąć, przyjmując koncentrat w czasie rekonwalescencji po przebytych chorobach i operacjach oraz po zakończonym leczeniu antybiotykami. Ostanie badania medyczne koncentratu pierzgi wykazały pozytywne działanie wspomagające w profilaktyce oraz leczeniu nowotworów, a w szczególności glejaka. Badania nad Bee Pearl przeprowadzono w Zakładzie Bromatologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. W trakcie testów odbywających się pod nadzorem prof. dr hab. n. farm. Marii H. Borawskiej stwierdzono, że stosowanie pierzgi w postaci ekstraktu Bee Pearl odgrywa również znaczącą rolę w ogólnej profilaktyce antynowotworowej! Prof. Borawska wyodrębniła w trakcie badań składniki pierzgi działające przeciwrakowo. Składniki te nazywane są ogólnie polifenolami. Aby pierzga była skuteczna w profilaktyce antynowotworowej, muszą być spełnione 2 warunki: nie może zawierać metali ciężkich (a często się to zdarza) i musi zawierać pyłki konkretnych drzew: brzozy i topoli. Bee Pearl nie zawiera metali ciężkich, ponieważ pochodzi z ekologicznie czystych terenów Łotwy, dodatkowo obfitych w rosnące tam topole i brzozy. Przy produkcji Bee Pearl laboranci przywiązują szczególną wagę, żeby w suplemencie znajdowała się jak największa zawartość polifenoli, co gwarantuje jego zmaksymalizowane działanie. Przyjmując tak dużą dawkę dobroczynnych naturalnych składników w skoncentrowanej postaci, kompleksowo dbamy o dobrą kondycję naszego organizmu. Kiin Pharma Dzięki licznym badaniom od dawna wiadomo, że pyłek kwiatowy i pierzga pszczela stanowią niezwykle wartościowe produkty prozdrowotne. Niestety w dalszym ciągu nie są dostatecznie cenione i należycie wykorzystywane. Pyłki kwiatowe i pierzga, zarówno osobno jak i w mieszaninie z miodem stanowią rzadko rozpowszechniony suplement diety stosowany przez ludzi. Również w przemyśle kosmetycznym sporadycznie wykorzystywane są, jako dodatek w produkcji kremów i maści. Wydaje się to być oczywistym błędem, bo w swoim składzie mają bardzo wiele potrzebnych i korzystnie wpływających na organizm człowieka substancji. Pyłek powinien być pozyskiwany z pasieki w okresie, gdy pszczoły przynoszą go w nadmiarze do ula. Pszczelarze w okresach braku wegetacji roślin i niedoboru powinni dokarmiać nim pszczoły. Pyłek kwiatowy jest mocno zróżnicowanym produktem. Skład pyłku różni się bowiem ze względu na gatunek roślin z jakich został pozyskany, porę roku w jakiej został zebrany, rodzaj gleby z której pochodzi i strefę klimatyczną. Tworzy się z męskich komórek rozrodczych roślin nasiennych. Pozyskiwany jest głównie za pomocą poławiaczy. Oczyszczony pyłek jest konserwowany poprzez suszenie lub przechowywany zmieszany z cukrem. Miód nie jest właściwym substratem do konserwacji pyłku, gdyż takie połączenie łatwo prowadzi do jego fermentacji. Pyłek z miodem należy mieszać dopiero bezpośrednio przed użyciem. Pyłek jest głównym pokarmem pszczół będącym źródłem białka dla larw i robotnic. Oprócz białek pyłek zawiera również tłuszcze, węglowodany, składniki mineralne i witaminy. Większą wartość odżywczą ma pyłek roślin owadopylnych niż wiatropylnych. Pyłek jest bardzo powszechnym zjawiskiem w przyrodzie. Jeden kwiatostan jabłoni daje 100 tysięcy ziaren pyłku, leszczyny około 4 milionów ziaren pyłku, brzozy około 6 milionów, kukurydzy nawet do 50 milionów ziaren pyłku. Pszczoły robotnice przenoszą pyłek do ula. Tam formują z niego grudki zwilżone miodem i nektarem. W ten sposób powstaje obnóże. Obnóże tworzone jest przez pszczoły z pyłku tylko jednego gatunku rośliny. Na podstawie barwy obnóża, pszczelarz jest w stanie określić z jakich gatunków roślin zostało wytworzone. Obnóże to efekt pracy pszczół zbieraczek i pszczół nielotnych pracujących w ulu. Zbieraczki dostarczają je do komórek plastra a pszczoły nielotne nawilżają je miodem i ubijają. Pyłki zmieszane z miodem, nektarem i pozostałymi produktami pochodzenia pszczelego przechodzą przez proces fermentacji bez użycia tlenu. Zmagazynowany pyłek powinien być dostarczany pszczołom w chłodne dni, w których nie ma warunków do wegetacji. Tak uformowany pokarm z pyłków i innych substancji jest nazywany pierzgą. Pierzga jest produktem o lepszej, bo blisko czterokrotnie większej przyswajalności niż pyłek. Jest również znacznie trudniejsza do pozyskania, gdyż zbytnie pozbawienie rodziny pszczelej pierzgi w okresie zimowym może spowodować jej nie przetrwanie do wiosny. Francuski profesor Remy Chauvin zalecał stosowanie mieszaniny różnych pyłków roślin z uwagi na ich znaczne zróżnicowanie. Chauvin dowiódł, że pyłek reguluje czynności jelit przy biegunce, nawet w przypadkach gdzie nie pomagają antybiotyki. Bardzo jest również pomocny w wszelkiego rodzaju stanach zapalnych. Zaleca aby stosowały go osoby starsze, schorowane. Jak wskazuje po przebytych chorobach pacjenci dość szybko przybierają na wadze i odzyskują siły witalne. Z kolei inny francuski badacz Alain Caillas potwierdził, że pyłek dodatkowo pobudza apetyt, normuje procesy trawienne i poprawia ogólne samopoczucie. Co ciekawe przekonywał, że już po 8 dniach regularnego spożycia następuję obniżenia napięcia nerwowego, wzrasta optymizm i wraca chęć do życia. W dobie bardzo niskiej jakości i pozbawionej wielu walorów odżywczych żywności, pyłek kwiatowy i powstała z niego pierzga mogą być znakomitym uzupełnieniem naturalnych witamin, minerałów, fenoli i flawonoidów. Są też źródłem dobrze przyswajalnego, pełnowartościowego białka. Jest ponadto bogactwem aminokwasów egzogennych, czyli tych które muszą być dostarczone wraz z pożywieniem. Aminokwasy są konieczne do właściwego funkcjonowania organizmu. To one zapewniają prawidłową syntezę hormonów, przeciwciał i enzymów. W pyłku i pierzdze odnajdziemy także albuminy i globuliny. Albuminy odpowiadają za transport czynników biologicznych takich jak leki, hormony i witaminy. Globuliny zaś są częścią komórek i odpowiadają za tworzenie przeciwciał. Pyłek i pierzga pszczela w sposób znaczący poprawiają sprawność umysłową. Powodują lepsze ukrwienie mózgu. Tu szczególnie korzystne właściwości wykazuje pyłek z gryki. Terapią pyłkiem i pierzgą powinni zainteresować się chorzy, cierpiący z powodu dolegliwości związanych z gruczołem krokowym (prostatą). W wielu przypadkach zastosowanie suplementacji pyłkiem i pierzgą pozwala uniknąć konieczności operowania zmian chorobowych. Pyłek i pierzga jako naturalne suplementy posiadają silne właściwości przeciwzapalne porównywalne z działaniem leków przeciwzapalnych. Wskazane są także jako środek przeciwbakteryjny, przeciwgrzybiczy i przeciwbólowy. Są skuteczne w terapiach antynowotworowych, przeciwmiażdżycowych i hipoglikemicznych. Chronią przed negatywnym działaniem radioterapii i wspomagają terapie farmakologiczne nowotworów. Przynoszą ulgę w stanach depresyjnych, obniżonego nastroju i zaburzeniach psychicznych. Mają korzystny wpływ na osoby borykające się z uzależnieniem alkoholowym. Polecane są także jako naturalna dozwolona odżywka dla sportowców i osób narażonych na długotrwały wysiłek fizyczny. Dodają sił i witalności osobom starszym, przewlekle leczonym i mającym problemy z apetytem. O zastosowaniu suplementacji pyłku i pierzgi powinni pomyśleć alergicy. Suplementy na ich bazie charakteryzują się bowiem dobrym działaniem łagodzącym nieprzyjemne i dokuczliwe objawy towarzyszące alergii. Warto więc pokusić się o zastosowanie ich w okresie przed sezonem i w trakcie pylenia, aby poczuć ulgę w tych dolegliwościach. Ponadto pyłek pszczeli i pierzga zawierają enzymy, które wspomagają proces trawienia pokarmów , dzięki czemu substancje w nich zawarte są lepiej przyswajane. Ich niezwykłą zaletą jest także wzrost czynności adaptacyjnych organizmu do niekorzystnych warunków otoczenia. Wzmagają odporność immunologiczną, fizyczną i psychiczną w przypadku wysokich oraz niskich temperatur, ograniczonego dostępu tlenu (np. w wysokich partiach gór) i dużym obciążeniu fizycznym. Badania prowadzone na gryzoniach i królikach dowiodły, że pyłek ma działanie odtruwające i ochronne na komórki wątroby. Ponadto dzięki pyłkowi kwiatowemu we krwi badanych zwierząt następowało obniżenie lipidów, cholesterolu całkowitego i trójglicerydów. Co warte uwagi w badaniach gryzoni otrzymujących pyłek zauważono większe stężenie we krwi bardzo ważnej dla organizmu witaminy C i magnezu w porównaniu do tych, które były karmione jedynie paszą. Pyłki uzyskiwane od pszczół, poza ewentualnymi uczuleniami na produkty pszczele nie wykazują działań niepożądanych na organizm ludzki. Z całą pewnością można stwierdzić, że zarówno pyłki wiosenne z sadów, rzepaków jak i pyłki późne tj. z gryki, koniczyny i wrzosu mają bardzo wysoką wartość odżywcza i dietetyczną. Pyłki i pierzga występują w postaci różnych postaciach. Są to zazwyczaj formy niezmienione i wysuszone. Są również dostępne tabletki, kapsułki i jako dodatki do miodu i produktów pszczelich. Pyłki i pierzgę należy spożywać stale. Za optymalną dawkę uważa się 20 g dziennie dla osoby dorosłej. O połowę mniejszą dawkę można stosować u dzieci. Jeśli zaś chcemy przeprowadzić kurację krótsza np. miesięczną, to wówczas dobową dawkę dla osoby dorosłej należy zwiększyć około dwukrotnie, do około 35 g na dzień. Najlepiej stosować pyłek lub pierzgę w mieszaninie z miodem co daje najlepsze efekty. Początki kuracji zawsze sugerowane jest zaczynanie od małych dawek. Źródła :Kurek-Górecka A, Balwierz R, Dzierżewicz Z. , Dietetyczne aspekty zastosowania pyłku pszczelego , Wydział Ochrony Zdrowia Śląskiej Wyższej Szkoły Medycznej w Katowicach ,KatowiceTomaszewska B., Higiena w pasiece, Państwowe Wydawnictwo Rolne i Leśne ,WarszawaWójtacki M., Produkty pszczele i przetwory miodowe, Państwowe Wydawnictwo Rolne i Leśne , Warszawa

pierzga pszczela opinie forum